هوای من، هوای توست

توضیحات

روایت ساده و سلیس با درون مایه‌ای از تغزل، نمایۀ روشنِ شعر «عبدالحسین کرمیان» در همان نگاه نخست است.

مخاطب با شعری مواجه است که آبشخور بودنش را از نوگرایی در شعر امروز دارد.

اما نه با جسارت‌ورزی‌هایی که دست به هنجارگریزی‌های مختلف بزند.

زبان در عین سادگی و صمیمیتی که گویا عنصر ذاتی آن است تلاش دارد خالق لحظه‌های نابی باشد و آن را با مخاطب شعرش به اشتراک بگذارد:

موهای تو / نام دیگر دریا / و موج‌هایش / سونامی رؤیای رسیدن است / حواست هست / تا خرخره در خودم فرو رفته‌ام / اما هنوز سراغ تو را / از تکرار مکرر نامت / در ایستگاه خودم می‌گیرم.
«هوای من هوای توست» مجموعه شعر اول عبدالحسین کرمیان است.

شاعر جوانی که با چاپ و انتشار این مجموعه، ضمن معرفی خود و شعرش به اهالی ادبیات برای رسیدن به افق‌های روشن‌تر این عرصه راه دور و دشواری را در پیش دارد.

انتشارات سمت روشن کلمه

ما را در اینستاگرام دنبال کنید

توضیحات تکمیلی